ΑΝΤΩΝΗΣ ΛΕΛΑΣ: Ένας 11χρονος οδηγός καρτ παραδίδει μαθήματα ήθους
“Ευ αγωνίζεσθε”. Αυτό είναι το κλειδί του αθλητισμού. Η συνεργασία, η ομαδικότητα και η προσπάθεια χωρίς κλεψιές. Το καθαρό παιχνίδι είναι η χαρά του αθλητισμού.
Ένα παιδί 11 μόλις ετών. Αλλά με θάρρος που αγγίζει τα όρια του ηρωισμού, με ειλικρίνεια που αγγίζει τα όρια της ωμότητας και με όνειρα και δυνατότητες που ξεπερνούν τα όρια της Λάρισας αλλά και Ελλάδας. Είναι ο Αντώνης Λέλας. Ασχολείται με την κολύμβηση (ανήκει στον “Λαρισαϊκό”), με την μουσική αλλά είναι ένας από τους πιο φερέλπιδες οδηγούς αυτοκινήτων καρτ. Με δυο σοβαρούς τραυματισμούς, ο πρώτος το 2009 όπου έκανε ανάταξη κλείδας και έχασε τους επόμενους αγώνες της χρονιάς και ο δεύτερος τον περασμένο Απρίλιο που χρειάστηκε να κάνει χειρουργική επέμβαση για ολική συγκόλληση της κάτω γνάθου, οποιοσδήποτε άλλος στην θέση του θα τα είχε παρατήσει. Όχι ο Αντώνης όμως. Όταν επικοινώνησα με τον πατέρα του, τον κ. Γιάννη Λέλα, για να κάνω μια συνέντευξη με τον “μικρό” μου είπε: «Δεν ξέρω αν θέλει να
μιλήσει. Είναι αρκετά σεμνό και συνεσταλμένο παιδί. Αλλά αν δεχθεί μιλήστε ελεύθερα για ότι θέλετε, δεν μασάει τα λόγια του». Πίστευα ότι είναι τα συνηθισμένα λόγια που θα έλεγε κάθε πατέρας για το παιδί του. H συνάντηση με τον Αντώνη έγινε στο Αρχαίο Θέατρο την Τετάρτη στις 29 Ιουνίου. Από τα πρώτα λεπτά της συνάντησης με μπέρδεψε. Πήγα να αντιμετωπίσω ένα 11χρονο παιδί και βρέθηκα απέναντι σε έναν ώριμο και κατασταλαγμένο αθλητή που ήξερε τι θέλει και ποιος είναι. Και η τελευταία φράση της συνέντευξης είναι μια απάντηση που θα έπρεπε να κάνει πολλούς να ντρέπονται για όσα συμβαίνουν τον τελευταίο καιρό στον Ελληνικό αθλητισμό. Όλες οι απαντήσεις του όμως ήταν λιτές και ουσιαστικές, γεμάτες περιεχόμενο και ειλικρίνεια που τόσο λείπει στις μέρες μας. Απολαύστε τον.
Αντώνη πόσα χρόνια ασχολείσαι με τον μηχανοκίνητο αθλητισμό;
-Ασχολούμαι περίπου τέσσερα χρόνια
Πως άρχισε αυτό για σένα, πως ξεκίνησες;
-Τυχαία, είπα μια μέρα στον πατέρα μου να πάμε στα καρτ. Μπήκα σε ένα καρτ και αυτό ήταν. Μου άρεσε τόσο πολύ που δεν το αποχωρίστηκα από τότε.
Σήμερα, μετά από τέσσερα χρόνια αγώνων νιώθεις έτοιμος αθλητής;
-Κανείς δεν αγγίζει την τελειότητα. Έχω πολύ δουλειά ακόμη. Αλλά έχω χρόνια μπροστά μου για να κάνω πολλά πράγματα.
Είναι ένα άθλημα ταχύτητας με αρκετούς κινδύνους. Υπάρχουν στιγμές σε αγώνα που να νιώθεις φόβο;
-Όχι δεν μου δημιουργεί κανένα φόβο. Διασκεδάζω με αυτό που κάνω, μου αρέσει και γι’ αυτό το κάνω.
Το ίδιο ισχύει και για τους γονείς σου; Δεν φοβούνται;
-Δεν φοβάται κανείς. Με συμβουλεύουν αλλά δεν φοβούνται.
Ποια είναι τα συναισθήματα σου την ώρα του αγώνα; Πως νιώθεις όταν αγωνίζεσαι για την νίκη που μπορεί να χάσεις ή να κερδίσεις για λίγα εκατοστά ή για λίγα δευτερόλεπτα;
-Μια αίσθηση αδρεναλίνης, μια – πώς να το πω – πώρωση, όχι για την νίκη αλλά για τον αγώνα. Είναι κάτι που το ζω πολύ έντονα. Στο τέλος ξέρω αν νίκησα ή όχι.
Καλά μου τα λες Αντώνη. Αλλά θέλω να μου απαντήσεις ειλικρινά. Σε ενδιαφέρει ο αγώνας κυρίως ή η νίκη;
-Με ενδιαφέρει ο αγώνας γιατί μέσα στην πίστα μαθαίνω να αγωνίζομαι.
Δηλαδή δεν κυνηγάς την πρωτιά;
-Βέβαια και κυνηγάω την πρωτιά και θέλω να νικάω. Αλλά μετράει περισσότερο η προσπάθεια από την νίκη.
Έχεις κάποιο πλάνο για το επόμενο διάστημα; Έχεις κάνει σχέδια για την συμμετοχή σου σε αγώνες καρτ;
-Όχι δεν έχω σχεδιάσει κάτι γιατί με την κρίση που περνάμε είναι δύσκολο κάτι τέτοιο.
Δηλαδή αν βρεθούν χορηγοί πιστεύεις ότι θα μπορέσεις να λάβεις μέρος σε μεγάλους διεθνείς αγώνες ακόμη και στο εξωτερικό;
-Φυσικά θα μπορέσω. Νομίζω ότι έχω τις δυνατότητες. Αλλά δεν μπορεί αυτό να υποστηριχθεί μόνο από την οικογένεια αλλά χρειάζομαι κάποια στιγμή και την βοήθεια ενός χορηγού. Εξ’ άλλου έτσι γίνεται σε όλο τον κόσμο, το βλέπουμε και στους αγώνες στην τηλεόραση.
Θα ήθελες να στείλεις κάποιο μήνυμα σε ανθρώπους ή επιχειρήσεις που θα μπορούσαν να γίνουν χορηγοί σου;
-Ναι. Αν μπορούν καλό θα είναι να στηρίξουν τα όνειρα ενός παιδιού. Αλλά και δεν θα βγουν χαμένοι γιατί σίγουρα θα τους κάνω περήφανους αν φέρω νίκες τρέχοντας με το σήμα τους.
Βλέπεις καθόλου πιο μακριά από το καρτ; Περνάει από το μυαλό σου να περάσεις σε ένα επόμενο στάδιο αγώνων αυτοκινήτου;
-Και βέβαια περνάει από το μυαλό μου. Αλλά, επειδή είναι ένα ακριβό άθλημα, αν τότε έχουμε στην οικογένεια μου την οικονομική δυνατότητα θα το σκεφτούμε και θα το αποφασίσουμε όλοι μαζί.
Τα όνειρα σου σταματάνε στα κλασικά αγωνιστικά αυτοκίνητα ή φτάνουν μέχρι τα αυτοκίνητα πίστας όπως η Φόρμουλα;
-Πιο πολύ την Φόρμουλα ονειρεύομαι γιατί βλέπω τους αγώνες στην τηλεόραση και αν και είμαι μικρός ακόμη ζηλεύω πολύ. Μου αρέσει πάρα πολύ και θα ήθελα να μπορέσω κάποτε να ασχοληθώ.
Γνωρίζεις ποιες είναι οι συνθήκες για να γίνεις ένας οδηγός αυτοκινήτων Φόρμουλα;
-Ναι, έχω μάθει τις διαδικασίες αλλά το αγαπάω τόσο πολύ που αν χρειασθεί θα υποστώ όλες τις θυσίες που πρέπει να κάνω για φτάσω κάποτε σε μια πίστα.
Πριν από λίγο, κάτι παράξενο για την ηλικία σου, αναφέρθηκες στο οικονομικό. Αυτό σημαίνει ότι ξέρεις ότι είναι ένα ακριβό άθλημα. Που στηρίζεσαι λοιπόν οικονομικά και συμμετέχεις σε τόσους αγώνες;
-Στους γονείς μου και στις γιαγιάδες μου που μου συμπαραστέκονται. Πολλές φορές και εγώ μαζεύω το χαρτζιλίκι μου για να βοηθήσω. Θέλω να ευχαριστήσω και κάποιους ανθρώπους. Μπορώ;
Βέβαια και μπορείς Αντώνη.
Ευχαριστώ τον κύριο Δημήτρη Ζερβό από το Ι.ΚΤΕΟ στην Φαλάνη, τον κύριο Νίκο Μπακογιάννη από τα “Εκπαιδευτήρια Μπακογιάννη“ και τον κύριο Σαράντο Παπαδάκο τον οπτικό που με βοηθάνε και τρέχω στους αγώνες.
Αξίζουν το κόπο όλες αυτές οι θυσίες για να τρέξεις μια ώρα σε έναν αγώνα;
-Ναι αξίζουν. Το αγαπάω αυτό το άθλημα γι’ αυτό τα κάνω όλα αυτά και θα έκανα και περισσότερα αν χρειαζόταν.
Ο χρόνος που σου τρώει το καρτ δεν σου λείπει από την επαφή με τους φίλους σου;
-Η αλήθεια είναι ότι μου τρώει αρκετές ώρες αλλά όποτε βρίσκω ελεύθερο χρόνο κάνω αυτό που θεωρώ σωστό. Πηγαίνω με τους φίλους μου, διασκεδάζουμε βλέποντας ταινίες ή πηγαίνοντας βόλτες.
Στο σχολείο σε δυσκολεύει καθόλου η ενασχόληση σου με το καρτ;
-Όχι δεν με δυσκολεύει γιατί το σχολείο προηγείται. Πρώτα τα μαθήματα και μετά το καρτ. Επίσης στο σχολείο συζητάω πολύ με τους συμμαθητές μου οι οποίοι με ρωτάνε διάφορα πράγματα και τους λέω ότι γίνεται. Με υποστηρίζουν και με εμψυχώνουν πάρα πολύ.
Οι άνθρωποι του καρτ λένε ότι είσαι ταλέντο και ήδη είσαι πολύ γνωστός, παρά την ηλικία σου, στον χώρο αυτό. Πως σε αντιμετωπίζουν οι γύρω σου και πως νιώθεις εσύ από αυτή την αναγνωρισιμότητα.
-Νιώθω πολύ όμορφα. Οι φίλοι μου, οι συμμαθητές μου και οι συγγενείς μου, μου λένε συνέχεια “Μπράβο Αντώνη” και αυτό είναι πολύ ωραίο. Αλλά εγώ προσπαθώ κάθε μέρα να γίνομαι καλύτερος γιατί είμαι μικρός ακόμη.
Το ατύχημα που σε ταλαιπώρησε και σε έκανε να χάσεις την χρονιά σε φόβισε καθόλου; Είναι ανασταλτικός παράγοντας στην επάνοδο σου στις πίστες;
-Πολύ λίγο. Το ξεπέρασα και δεν φοβάμαι να ξαναμπώ στην πίστα. Σύντομα θα ξαναμπώ στους προηγούμενους ρυθμούς.
Πιστεύεις Αντώνη ότι θα έπρεπε να υπάρχουν περισσότερα παιδιά στο καρτ; Και γιατί κατά την γνώμη σου δεν έρχονται;
-Ναι θα έπρεπε να έρχονται περισσότερα παιδιά. Δεν γνωρίζω κανένα παιδί που να μην θέλει να τρέξει στο καρτ. Ίσως φταίει το οικονομικό που δεν έρχονται αλλά δεν είναι και τόσο πολύ δύσκολα τα πράγματα. Και εγώ δεν κατάγομαι από καμιά πάμπλουτη οικογένεια.
Γεννήθηκες στον Πειραιά αλλά μεγάλωσες στην Λάρισα. Πως νιώθεις; Πειραιώτης ή Λαρισαίος;
-Πειραιώτης γιατί εκεί είναι όλη μου η οικογένεια. Οι συγγενείς μου, τα ξαδέρφια μου… Όμως εδώ μένω, εδώ είναι οι φίλοι μου και το σχολείο μου. Την αγαπάω την Λάρισα αλλά δεν μου αρέσει που δεν έχει τις γειτονιές για παιχνίδι και βόλτες όπως ο Πειραιάς. Έχει όμως καλούς ανθρώπους και πίστα για καρτ (γέλια)…
Θα ήθελα να στείλεις ένα μήνυμα στα παιδιά της ηλικίας σου που ασχολούνται με τον αθλητισμό.
- “Ευ αγωνίζεσθε”. Αυτό είναι το κλειδί του αθλητισμού. Η συνεργασία, η ομαδικότητα και η προσπάθεια χωρίς κλεψιές. Το καθαρό παιχνίδι είναι η χαρά του αθλητισμού.
Αυτός είναι ο Αντώνης Λέλας. Ένα 11χρονο παιδί που παραδίδει μαθήματα ήθους και αξιοπρέπειας σε ολόκληρη την αθλητική κοινωνία. Σ’ ευχαριστούμε Αντώνη.
Σ.Σ. Και θα κρατήσω την υπόσχεση μου για μια καθαρά αθλητική συνέντευξη το Σεπτέμβριο που θα επανέλθεις στις πίστες. Και εύχομαι να βρεθούν οι χορηγοί που θα σε βοηθήσουν να φτάσεις εκεί που ονειρεύεσαι…















Σχόλια
RSS feed for comments to this post.