Όλα αυτά που βγαίνουν σήμερα στην επιφάνεια είναι τραγικά. Και αυτοί που εμπλέκονται όχι μόνο κυκλοφορούν ελεύθεροι αλλά έχουν και ιδιότητα. Ο Μπάμπης Ντόσας είναι ένας από τους χιλιάδες οπαδούς της ΑΕΛ που όμως έχει και το προνόμιο να έχει φορέσει την βισυνί φανέλα. Μέλος της ΑΕΛ, από το 1982 μέχρι το 1987, της ομάδας που κατέκτησε τίτλους και την θαύμασε όλη η Ελλάδα, σίγουρα, όπως όλα τα παιδιά εκείνης ομάδας, έχει μέσα του την στόφα του νικητή. Αλλά έζησε σαν φίλαθλος και την πίκρα του ξεπεσμού και της κατρακύλας στα πέτρινα χρόνια.  Χωρίς να έχει λείψει ποτέ από το πλευρό της ομάδας την ξαναβλέπει σήμερα να βαδίζει προς τον υποβιβασμό μέσα στην δίνη των καταγγελιών για σκάνδαλα, για κυκλώματα που στήνουν παιχνίδια και άλλα όμορφα που συμβαίνουν στον χώρο του ποδοσφαίρου. Πως νιώθει άραγε ένας άνθρωπος που έχει τα στοιχεία του Μπάμπη Ντόσα; Ποια είναι τα συναισθήματα του και ποια η γνώμη του για όσα συμβαίνουν στην ομάδα του αλλά και στο Ελληνικό ποδόσφαιρο γενικότερα; Αυτά τα πράγματα με οδήγησαν στην συνέντευξη που ακολουθεί.

Μπάμπη θα ήθελα να μου πεις ποια είναι η αίσθηση σου για τα τελευταία γεγονότα που συγκλονίζουν το Ελληνικό ποδόσφαιρο.
-Είναι πολύ πιο βαθύ το θέμα από ότι φαίνεται. Το Ελληνικό ποδόσφαιρο νομίζω ότι πάσχει από τους «άρχοντες» του. Αυτοί οι «άρχοντες» δεν έχουν το σθένος να πάρουν το μαχαίρι και να αρχίσουν να κόβουν τα σάπια κομμάτια του ποδοσφαίρου. Ο Πηλάβιος  - ο νέος «άρχων» της ΕΠΟ – θα πρέπει να εφαρμόσει τους νόμους που υπάρχουν. Δεν γίνεται τίποτα με την ασυδοσία και την ατιμωρησία. Δεν είναι δυνατόν να έρχεται κάποιος να μου σπάει το αυτοκίνητο, άλλος να μπαίνει στο γήπεδο και να δημιουργεί επεισόδια, να τους πιάνουν και να παίρνει ο πρόεδρος της ομάδας του τηλέφωνο και να τον αφήνουν ελεύθερο. Έκανε κακούργημα και πρέπει να τιμωρηθεί. Αλλά τους ανθρώπους αυτούς τους οπλίζουν αυτοί που διοικούν αυτόν τον χώρο. Δεν είναι δυνατόν να γίνεται ο αγώνας Ολυμπιακού-Παναθηναϊκού και στο γήπεδο να έχουν περάσει τρεις χιλιάδες φωτοβολίδες. Κάποιος επέτρεψε να περάσουν στο γήπεδο. Και πάμε στην Διαιτησία. Όλα αυτά που βγαίνουν σήμερα στην επιφάνεια είναι τραγικά. Και αυτοί που εμπλέκονται όχι μόνο κυκλοφορούν ελεύθεροι αλλά έχουν και ιδιότητα. Βγαίνει ο Κούγιας και κάνει καταγγελία για τον πρόεδρο του Ολυμπιακού Βόλου και δεν συγκινείται κανείς. Και ο άνθρωπος αυτός εμπλέκεται συχνά σε τέτοια σενάρια. Άρα λοιπόν αυτή η παράγκα υπάρχει. Και απορώ γιατί δεν κάνει κανείς κάτι. Μόνο με αυστηρές τιμωρίες θα πάει το ποδόσφαιρο μπροστά. Βέβαια υπάρχουν μεγάλα συμφέροντα. Ο Μαρινάκης π.χ. αυτή την στιγμή είναι ο πιο δυνατός άνθρωπος στην Ελλάδα γιατί κουβαλάει ένα στρατό τριών εκατομμυρίων ανθρώπων. Όποιος τον πειράξει, κάηκε. Για τον Κόκκαλη είχε κυκλοφορήσει ένα σενάριο ότι ήταν κατάσκοπος της Στάζι. Δεν ξέρω αν είναι αλήθεια ή όχι. Ξέρω όμως ότι κανείς δεν ασχολήθηκε με το θέμα αυτό ενώ αυτεπάγγελτα πας μέσα μέχρι να ξεκαθαρίσει η υπόθεση. Αλλά όλοι αυτοί έχουν τεράστια δύναμη και δεν έχουν όραμα. Κάποτε στην σχολή είχα ένα καθηγητή το καθηγητή διαιτησίας τον κ. Μήττα. Κάναμε μια συζήτηση και του είχα πει, και συμφώνησε απόλυτα, ότι οι διαιτητές θα πρέπει να πληρώνονται αδρά για να μην έχουν οικονομικό πρόβλημα και να ξέρουν από ποδόσφαιρο γιατί οι περισσότεροι δεν ξέρουν. Και αναρωτιέμαι, γιατί να μην μπορεί να γίνει διαιτητής ο Βαζέχα; Τελείωσε 37 χρονών, του δίνεις τρία χρόνια περιθώριο στην Β’ Εθνική και σφυρίζει στην μεγάλη κατηγορία. Γιατί να ξεκινάει από την Δ’ Εθνική; Οι περισσότεροι διαιτητές των ερασιτεχνικών κατηγοριών, και γνωρίζω πολλούς,  χρωστάνε χάρες σε κάποιους μεγάλους παράγοντες της διαιτησίας. Όταν φτάνουν στην Α’ Εθνική χρωστάνε τόσα πολλά που τους ελέγχει όποιος ανήκει στο κύκλωμα.
Αυτό το κύκλωμα που αναφέρεις, πιστεύεις ότι έχει στοχοποιήσει την ΑΕΛ  και είχαμε τόσες πολλές κακές ή σφαγιαστικές διαιτησίες φέτος;
-Είναι κατά 90% στημένες διαιτησίες και κατά 10% ανθρώπινα λάθη. Για έναν άνθρωπο ο οποίος γνωρίζει από ποδόσφαιρο  αυτό είναι οφθαλμοφανές. Ας πούμε το πέναλτυ που κερδίζει ο Μετίν με τον Ολυμπιακό είναι ο ορισμός του πέναλτυ. Δεν υπάρχει καμιά πιθανότητα ανθρώπινου λάθους. Ακόμη και από ένστικτο το σφυρίζεις. Η διαιτησία με τον Παναθηναϊκό ήταν η χειρότερη που έχω δει τα τελευταία δέκα χρόνια. Ο διαιτητής είναι γνωστός φιλοολυμπιακός. Και άκουσα το σενάριο από κάποιους φίλους από την Αθήνα ότι ήρθε με εντολή να σφυρίξει τόσο πολύ υπέρ του Παναθηναϊκού ώστε να τον εκθέσει αλλά δεν βγήκε το σενάριο και κερδίσαμε. Αυτό το κύκλωμα είναι που καταστρέφει το ποδόσφαιρο. Δεν αφήνουν το θέαμα να είναι το κυρίαρχο. Βλέπω μια Άρσεναλ να πουλάει κάθε χρόνο και όμως να είναι ανταγωνιστική ακόμη και στο μεγαθήριο που λέγεται Μπαρτσελόνα. Απλά γιατί παίζουν καθαρά.
Έχουν τον Βεγκέρ ο οποίος είναι άρχοντας του ποδοσφαιρικού τμήματος και αν και εγώ είμαι άνθρωπος του ποδοσφαίρου δεν γνωρίζω ποιος είναι ο πρόεδρος της Άρσεναλ. Από την Μάντσεστερ γνωρίζω μόνο τον Φέργκιουσον. Ο μόνος πρόεδρος που γνωρίζουμε από την Αγγλία είναι ο Αμπράμοβιτς της Τσέλσυ η οποία παραπαίει. Αν αυτό λέει κάτι.
Εκτός από την διαιτησία ποιοι άλλοι, κατά την  γνώμη σου, είναι οι λόγοι που βρισκόμαστε στην θέση αυτή;
-Θεωρώ ότι η τύχη έπαιξε καθοριστικό ρόλο στην πορεία της ομάδας. Υπήρχαν παιχνίδια στον πρώτο γύρο που εύκολα θα μπορούσε να τα πάρει η ομάδα. Η διαιτησία και η τύχη είναι οι βασικοί παράγοντες για την πορεία μας και τρίτο είναι η ομάδα. Γιατί η ομάδα δεν είναι για την σημερινή της θέση. Αλλά και οι επιλογές της τεχνικής ηγεσίας, στην διαχείριση του υλικού, δεν ήταν οι καταλληλότερες και κάποιες φορές λειτούργησαν αρνητικά ώστε να φτάσει εδώ η ομάδα.
Δηλαδή οι αντιδράσεις των φιλάθλων εναντίον παικτών και προέδρου δεν είναι δικαιολογημένες;
Δεν στράφηκαν κατά των πραγματικά υπυθύνων;
-Όταν τσαλακώνεται η περηφάνια αυτής της πόλης μερικές φορές οι αντιδράσεις ξεφεύγουν, είναι εκτός ελέγχου. Και ας μην ξεχνάμε ότι η ΑΕΛ είναι το καμάρι αυτής της πόλης, είναι ένα ζωντανό κύτταρο και το μόνο που έχει να “πουλήσει” η πόλη μας. Αν δούμε όμως το αποτέλεσμα της επανάστασης των φιλάθλων θα δούμε ότι μόνο κακό έκανε. Δηλαδή αν ένας παίκτης μπορούσε να αποδώσει για 6 εμείς τον κατεβάζαμε στο 4, ενώ έπρεπε να κάνουμε υπομονή και αν μπορούσαμε το 6 να το κάναμε 7. Από την αποφράδα εκείνη μέρα του Ατρόμητου που λέγαμε ότι η ομάδα έπεσε, έχουν περάσει 6-7 αγώνες. Ακόμη και σήμερα όμως η ομάδα δεν έχει πέσει μαθηματικά. Αν λοιπόν με την βοήθεια μας παίρναμε τους δυο θα μιλούσαμε αλλιώς τώρα. Αν παίρναμε, ας πούμε, τον Άρη και τον Ολυμπιακό Βόλου θα είχαμε σωθεί. Αλλά εμείς την ομάδα την καταδικάσαμε πάρα πολύ γρήγορα. Δεν είχαμε την υπομονή και την διαύγεια να την ξεκολλήσουμε από κει κάτω. Και αν είχε πέσει από τότε η ομάδα, πως σήμερα όλοι ελπίζουμε ακόμη στην σωτηρία;  Θα πρέπει να μην ξεχνάμε ότι όλοι μαζί κερδίζουν και όλοι μαζί χάνουν. Δεν μπορεί τις νίκες να τις κερδίζουμε εμείς, ο ανεπανάληπτος λαός, και για τις ήττες να φταίνε όλοι οι άλλοι οι άχρηστοι. Σίγουρα λάθη γίνονται και έγιναν. Αλλά το λάθος δεν διορθώνεται με λάθος. Θα πω απλά το Logo των φιλάθλων της ΑΕΛ: Στις χαρές και στις λύπες μαζί. Αυτό που τον τελευταίο καιρό έχει χαθεί από την ομάδα μας. Όλοι λένε «Πρόεδρε, εσύ πλήρωνε και αγόραζε και εμείς θα εισπράττουμε στις επιτυχίες αλλά στις αποτυχίες θα είσαι ο κακός και εμείς δεν θα συμμετέχουμε. Θα ήθελα λοιπόν να ξαναπώ στον κόσμο μας ότι τα λάθη δεν διορθώνονται με λάθη.
Και μια και τον ανέφερες ας πάμε στον πρόεδρο της ΑΕΛ τον Κώστα Πηλαδάκη. Κατάφερε σε έξι χρόνια να τον λατρέψουν αλλά και να τον μισήσουν οι φίλαθλοι μας, όσο κανέναν άλλο. Ποιες είναι οι αιτίες που δημιούργησε τόσο αντιφατικά συναισθήματα;
-Ο Κώστας Πηλαδάκης είναι ένας καλός επιχειρηματίας και πολύ καλός επικοινωνιακά. Αλλά στο ποδόσφαιρο ήθελε κάποιες βοήθειες. Όμως, πιστεύω, ήταν της άποψης ότι θα πληρώσω και θα το μάθω. Αλλά στο ποδόσφαιρο όσα και να πληρώσεις πρέπει να περάσουν πάρα πολλά χρόνια για να μάθεις γιατί είναι πολύπλοκο. Θα εκμυστηρευθώ και κάτι. Μετά το παιχνίδι με τον Ολυμπιακό, σε κάποιες συζητήσεις που είχαμε, του είπα ότι κάτι πρέπει να κάνει για να θωρακίσει την ομάδα από την διαιτησία. Μου απάντησε ότι εγώ θα προχωρήσω έντιμα και όπου με βγάλει. Εγώ το ασπάζομαι αυτό. Θα μπορούσε όμως να θωρακίσει την ομάδα με πιο ποιοτικούς παίκτες για να μπορεί να αντιμετωπίσει και τις κόντρα διαιτησίες. Όπως στο παιχνίδι με τον Παναθηναϊκό που είχε κόντρα διαιτησία αλλά κέρδισε. Αν λοιπόν είχε πάντα αυτή την ομάδα θα μπορούσε να είχε σωθεί και να μην ασχολούμαστε σήμερα με την διαιτησία. Ο Πηλαδάκης τάχθηκε εναντίον του κατεστημένου και αυτό έχει κόστος. Και θέλει, το βλέπουμε όλοι, να πει και πράγματα. Επειδή είναι μέσα στον χώρο αν τα πει θα πει πράγματα που θα συγκλονίσουν. Πιστεύω ότι τελικά δεν θα τα πει, και αυτό τον προτρέπω και εγώ γιατί, αυτό το κύκλωμα δεν είναι απλό. Λυπάμαι που το λέω αλλά αυτό το κύκλωμα εγώ θα το φοβόμουνα. Βλέπετε όπου κυκλοφορούν αυτοί οι άνθρωποι πάντα υπάρχει ένας μπράβος. Έχει δει κανείς, μια και τον προανέφερα, τον Βεγκέρ με μπράβο; Έχει δει κανείς σε παιχνίδι στο εξωτερικό κανέναν πρόεδρο με τους μπράβους του; Μόνο στην Ελλάδα συμβαίνουν αυτά τα πράγματα. Ο Μπέος με μπράβο, ο Μαρινάκης με μπράβο και αυτό γίνεται δημόσια. Το βλέπουμε όλοι, δεν λέω κάτι κρυφό. Όσο για αυτό που είπες ότι λατρεύτηκε και μισήθηκε. Όπως έχει πει και ο ίδιος οι νίκες φέρνουν πολλούς φίλους και αγάπη ενώ η φτώχεια και οι ήττες φέρνουν γκρίνια. Τώρα λοιπόν που είμαστε φτωχοί γκρινιάζουμε και τον μισούμε. Αλλά εύκολα αυτοί που σήμερα τον βρίζουν θα τον ζητωκραυγάσουν, θα τον χειροκροτήσουν και θα τον αγαπήσουν. Αυτοί είμαστε οι Έλληνες φίλαθλοι. Νομίζω όμως ότι αυτή η πόλη θα έπρεπε να έχει μεγαλύτερη ποδοσφαιρική παιδεία γιατί γνώρισε πράγματα που δεν έχει γνωρίσει καμιά άλλη. Εγώ λοιπόν δεν ζητάω από τον Κώστα τον Πηλαδάκη αλλά ζητάω από τον κόσμο να κρίνει σωστά τα λάθη αλλά και τις προθέσεις του Πηλαδάκη. Ο ίδιος είπε σε μια συνέντευξη του ότι στα 98 λάθη που έκανα βάλτε ακόμη ένα. Πίστεψα στην διαιτησία. Αυτό είναι το μεγαλύτερο λάθος του. Αυτό που έπρεπε να αξιολογήσει σαν πρώτο το έβαλε ενενηκοστό ένατο. Να λοιπόν γιατί έφτασε εδώ η ομάδα και να οι ευθύνες του Πηλαδάκη.
Είτε σωθεί η ομάδα είτε όχι νομίζω ότι πρέπει να υπάρξει μια πλήρης αναδιοργάνωση. Ποιες κινήσεις πρέπει να γίνουν κατά την γνώμη σου;
-Συνεργάτες. Θα πρέπει όλο το διοικητικό team, διοίκηση, προπονητές, σκάουτερς και όσοι εμπλέκονται με το ποδοσφαιρικό τμήμα, εκτός από τους ποδοσφαιριστές, να είναι ένα βήμα μπροστά από το ποδοσφαιρικό τμήμα. Σήμερα δεν είναι γιατί απλά δεν υπάρχει τέτοιο team. Αυτοί που διοικούν αυτή την στιγμή την ομάδα είναι ο Κώστας Πηλαδάκης και ο αντιπρόεδρος ο Κώστας Κωστάντος. Και οι δυο είναι εκτός Λάρισας. Δεν κατακρίνω αυτό το μοντέλο αλλά αφού το επιλέγεις θα πρέπει οι συνεργάτες σου να είναι εδώ στην Λάρισα και να ζουν κάθε στιγμή τα θέματα της ομάδας, και να αναπνέουν τον σφυγμό της πόλης. Ο προπονητής μόνος του δεν μπορεί να κάνει τα πάντα. Πρέπει να ασχοληθεί μόνο με την τακτική, να αναλύσει την ομάδα με τους συνεργάτες του, να δει κάποιες κασέτες ενός αγώνα κ.λ.π. Πιστεύω ότι κατάλαβε και ο ίδιος ότι χρειάζονται κάποιοι άνθρωποι που θα επωμισθούν τα προβλήματα της ομάδας. Να είναι κοντά στα προβλήματα των παικτών και κυρίως να τα λύνουν. Ξέρεις καμιά φορά το ξενύχτι ενός ποδοσφαιριστή μπορεί να κρύβει πίσω του και ένα πρόβλημα ανθρώπινο. Εκεί χρειάζεται να είναι κάποιος δίπλα του ώστε να του το λύσει και ο παίκτης να ασχοληθεί μόνο με τις αγωνιστικές του υποχρεώσεις. Άλλο διοίκηση των γραφείων, άλλο τεχνική διοίκηση και άλλο διοίκηση της ομάδας σε όλα τα άλλα θέματα. Αυτά θα πρέπει να αλλάξουν.
Τώρα αν ή ομάδα πέσει τελικά δεν θα πρέπει να την εγκαταλείψουμε εμείς γιατί θα ξαναρθούν τα πέτρινα χρόνια. Αν τελικά πέσουμε αυτό θα γίνει στην χειρότερη εποχή. Οι οικονομικές συγκυρίες δυσμενείς, η ψυχολογία του κόσμου από την οικονομική κατάσταση πεσμένη, οι επιχορηγήσεις της πολιτείας μειωμένες. Όλα είναι εναντίον μας. Εγώ λοιπόν προτρέπω όλους να μαζέψουμε τα κουράγια μας, να σταθούμε δίπλα στην ομάδα και να εμπνεύσουμε όποιον είναι μπροστά να πιστέψει και να επενδύσει για να επανέλθει πάλι στο προσκήνιο. Αν πούμε ότι εσύ έχεις τις ευθύνες, εμείς φεύγουμε και θα γυρίσουμε πάλι στα μεγαλεία αυτά τα  μεγαλεία θα αργήσουν πολύ και ίσως να μην έλθουν ποτέ. Θα περάσει πάλι μια δεκαετία που θα παίζουμε στην Κρύα Βρύση και στο Κιλκίς. Πρέπει λοιπόν να σταθούμε δίπλα του, να του δώσουμε τα εχέγγυα, να περάσουμε σε όλους τους άλλους ότι είμαστε πραγματική δύναμη στο Ελληνικό ποδόσφαιρο και όλοι μαζί να ξαναφέρουμε την ομάδα εκεί που ανήκει. Να του δώσουμε την πίστη αλλά και αυτός θα πρέπει να επενδύσει σε υλικό Ελληνικότατο. Παίρνουμε έναν ξένο όταν είναι καλύτερος από τους Έλληνες. Τον Έλληνα κάποια στιγμή θα τον πλησιάσω και θα του βγάλω και το φιλότιμο που έχουμε σαν λαος. Αυτή την στιγμή υπάρχουν παίκτες στην ομάδα που απλά περιμένουν να τελειώσει η χρονιά για να φύγουν. Ας πούμε και ονόματα. Ο Κουζάν είναι σαν μην υπάρχει στην ομάδα, είναι ο ορισμός της αδιαφορίας. Όχι πια άλλους τέτοιους.
Τελειώνοντας θα ήθελα να συγκρίνεις τις εποχές. Αυτή που έπαιζες εσύ και την σημερινή. Τι έχει αλλάξει;
-Πρώτα απ’ όλα η Ελληνικότητα του πρωταθλήματος. Τότε ήμασταν 25 παίκτες από τους οποίους οι 22 Έλληνες και μόνο 3 ξένοι. Σήμερα ψάχνουμε με το κιάλι να βρούμε Έλληνες ποδοσφαιριστές. Τότε οι φίλαθλοι ήταν πιο καθαροί. Έναν καλό παίκτη όπως τον Χατζηπαναγή ή μια καλή ομάδα όπως την Λάρισα τους αναγνώριζαν και τους χειροκροτούσαν. Σήμερα το ποδόσφαιρο κατά 80% έχει περάσει σε χέρια επιχειρηματιών. Όχι υγειών αλλά ανθρώπων που επιχειρούν πάνω στις ομάδες. Εννοώ όχι ανθρώπων που έχουν επιχειρήσεις και ένα μέρος των κερδών τους το βάζουν στην ομάδα αλλά ανθρώπων που παίρνουν μια ομάδα για να βγάλουν από αυτήν κέρδη. Τι κέρδη; Βάζω 100.000 στο στοίχημα και παίρνω δυο εκατομμύρια. Βγάζω χωρίς να με νοιάζει το θέαμα που θα προσφέρει η ομάδα μου ούτε τα εισιτήρια. Οργανώνω και έναν στρατό και είμαι καλυμμένος. Σήμερα το ποδόσφαιρο το διοικούν αυτοί οι επιχειρηματίες, το διοικούν οι μπουκ, το διοικούν οι μάνατζερ. Οι μόνοι που δεν έχουν λόγο είναι οι πραγματικοί πρωταγωνιστές του, οι ποδοσφαιριστές που θα μπουν στο γήπεδο και θα κερδίσουν με την αξία τους. Στο κανονικό ποδόσφαιρο κάθε ματς είναι μια πρεμιέρα, δεν ξέρεις τι θα γίνει. Σήμερα έχει γίνει ένα χιλιοπαιγμένο θεατρικό έργο. Στο θέατρο ξέρεις ότι βγει ο Βουτσάς και θα πει την τάδε ατάκα, και στο ποδόσφαιρο τους ξέρεις ότι θα έρθει ο τάδε διαιτητής και θα κάνει τα συγκεκριμένα σφυρίγματα. Αυτό εμένα δεν μου κάνει όπως δεν κάνει σε πολύ κόσμο. Σε λίγο θα βλέπουμε άδεια γήπεδα. Και επειδή εμείς δεν ανήκουμε σε όλα αυτά έχει άλλη αξία η κάθε νίκη μας. Γιαυτό λέω δίπλα στην ΑΕΛ και στον πρόεδρο της γιατί όσοι έχουμε απομείνει καθαροί είμαστε η τελευταία ελπίδα. Αλλιώς νομίζω ότι ήρθε η αρχή του τέλους για το ποδόσφαιρο.