Για δεύτερη χρονιά στην Λάρισα, για δεύτερη χρονιά στο “Μικρό Θέατρο”  ο Φώτης Σπύρου συνεχίζει να κερδίζει όλο και περισσότερους φίλους με τις εμφανίσεις του. Ξεκίνησε την σεζόν με το έργο “Βόμβα Μολότωφ” και συνεχίζει αυτή την περίοδο με το “Σ’ αγαπώ μέχρι θανάτου”.

Τον γνώρισα – τυχαία -   στο “Μικρό Θέατρο” και από την πρώτη στιγμή με εντυπωσίασαν η οξυδέρκεια του και το πάθος του για την υποκριτική. Στις συζητήσεις που κάναμε είχε πάντα πολύ ενδιαφέρουσες απόψεις και έτσι του ζήτησα να κάνουμε μια συνέντευξη γιατί πιστεύω ότι θα έπρεπε να τον γνωρίσουμε καλύτερα   Δεν μου αρνήθηκε και το αποτέλεσμα είναι το παρακάτω:
-Ποιος είναι ο Φώτης Σπύρου;
Γεννήθηκα  στο Περιστέρι αλλά κατάγομαι από την  Άρτα.  Τελείωσα το λύκειο με 20 μέσο όρο. Σημαιοφόρος απουσιολόγος κλπ. Το κλασικό “σπασικλάκι” (γελάει) του σχολείου. Αλλά, πίστεψε με, δεν το επεδίωκα. Τα 20άρια, μαζί με ότι συνεπάγονται, ερχόταν μόνα τους. Τελικά μπήκα στα ΤΕΙ χωρίς εξετάσεις(!).
-Και η ηθοποιία πως προέκυψε;
Ήθελα από μικρός να γίνω ηθοποιός. Μου άρεσε πάντα, ήθελα να φτάσω σε σημείο να μου χαμογελάει ο κόσμος στο δρόμο χωρίς να γνωριζόμαστε. Αυτό είναι από τα ωραιότερα πράγματα που αγαπώ στη δουλειά μου. Είναι η επιβεβαίωση της προσπάθειας μου αλλά και ικανοποιεί την ανθρώπινη ματαιοδοξία που όλοι έχουμε. Στην αρχή οι δικοί μου δεν είδαν με καλό μάτι το ότι ήθελα να γίνω ηθοποιός, αλλά μόλις πέτυχα στην καλύτερη σχολή και άρχιζα να παίζω σχεδόν αμέσως όντας μαθητής του θεάτρου τέχνης “Κάρολος Κουν” πείστηκαν πως καλά έκανα. Έτσι πιστεύω κι εγώ.
- Σε έναν απολογισμό ποια τα κέρδη και ποιες οι ζημίες από αυτό;
Είμαι εδώ και σχεδόν 20 χρόνια ηθοποιός έχω ζήσει μεγάλες χαρές αλλά και πίκρες …Έτσι όμως είναι το επάγγελμα του ηθοποιού. Αν δεν ήμουνα ηθοποιός θα ήθελα να είμαι… ηθοποιός. Δεν νομίζω ότι θα ήθελα κάτι άλλο. Είναι η ζωή μου.
-Τηλεόραση, θέατρο ή κινηματογράφος;
Και τα τρία αρκεί να είναι αξιόλογες δουλειές. Είναι διαφορετικά μέσα που εξυπηρετούν τον ίδιο σκοπό. Την τέχνη. Λένε κάποιοι για την ποιοτική διαφορά τηλεόρασης και θεάτρου. Διαφωνώ. Μπορεί να δεις κάτι πολύ καλό στην τηλεόραση και κάτι πολύ κακό στο θέατρο. Η διαφορά είναι στην επαφή με το κοινό. Στο θέατρο είναι πιο άμεση. Την ίδια στιγμή που παίζεις καταλαβαίνεις την αποδοχή ή την απόρριψη του κοινού. Ο κινηματογράφος είναι μια άλλη περίπτωση.
Στο θέατρο και στον κινηματογράφο ο θεατής σε επιλέγει και πληρώνει για σε δει. Στην τηλεόραση δεν πληρώνει αλλά μπαίνεις απρόσκλητος μέσα στο σπίτι του. Και στις τρεις περιπτώσεις οφείλεις να σέβεσαι το κοινό και τον εαυτό σου. Αλλιώς θα βρεθείς στα αζήτητα του κοινού, και όχι άδικα.
-Η Λάρισα και ο Φώτης πως “συναντήθηκαν”;
Στην Λάρισα ήρθα τυχαία…αν και δεν πιστεύω και πολύ στην τύχη Ήταν να γίνει και έγινε… Μου αρέσει όμως πολύ εδώ ο κόσμος ακόμα χαμογελά ,βγαίνει διασκεδάζει σε αντίθεση με την Αθήνα που τα πράγματα είναι σκούρα. Είμαι εδώ γιατί αγαπάω την Λάρισα και τον κόσμο της που είναι πολύ φιλικός και φιλόξενος. Είναι θεατρόφιλοι και αυτό είναι προς τιμήν τους. Ας μην ξεχνάμε την θεατρική  παράδοση που έχει αυτή η πόλη.
-Η τωρινή παράσταση;
Τώρα ανεβάσαμε στο “Μικρό Θέατρο” μια πολύ ωραία και χριστουγεννιάτικη κωμωδία το “Σ’ αγαπώ μέχρι θανάτου” σε σκηνοθεσία του πολύ καλού σκηνοθέτη Λευτέρη Γιοβανίδη. Παίζουμε με τον Σταύρο Νικολαϊδη και την Νατάσσα Μαρματάκη. Πάμε πολύ καλά, ο κόσμος της Λάρισας μας τιμά με την παρουσία του και αυτήν την φορά.  Αυτό με κάνει να σκέφτομαι ….μήπως να μείνω και άλλο;
-Τι θα ήθελε να μας πει ο ίδιος;
Ευχαριστώ για όλα τον κόσμο της Λάρισας. Για την αγάπη, για την φιλοξενία, για όλα… Και θέλω να ευχηθώ η χρονιά που έρχεται να χαρίζει σε όλους υγεία και χαμόγελο που τόσο μας λείπει τον τελευταίο καιρό.

Θα μπορούσαμε να μιλάμε για ώρες ακόμη αλλά προτιμώ μια λίστα με κάποιες από τις δουλειές που έχει κάνει στην εικοσαετή διαδρομή του ο καλός ηθοποιός.
Στο Θέατρο εμφανίστηκε στα έργα (επιλεκτικά):
- Πλούτος του Αριστοφάνη σε σκηνοθεσία Μίμη Κουγιουμτζή
- Το παιχνίδι της σφαγής του Ευγ.Ιονέσκο σε σκηνοθεσία Γιώργου Λαζάνη
- Όρνιθες του Αριστοφάνη σε σκηνοθεσία Κάρολου Κουν
- Μακμπέθ του Σαίξπηρ σε σκηνοθεσία Γ.Χουβαρδά
- Μήδεια σε σκηνοθεσία του Δ. Παπαιωάννου
- Δεκτή μικρή αναπηρία σε σκηνοθεσία Σ.Σπυράτου
- Η κυρία με τις καμέλιες του Αλ.Δουμά σε σκηνοθεσία Π.Ζούλια
- Δον Ζουάν του Μολιέρου σε σκηνοθεσία Σ. Παυλίδη
- Ο κατά φαντασίαν ασθενής του Μολιέρου σε σκηνοθεσία Β.Νικολαϊδη
- Το σκλαβί της Ξένιας Καλογεροπούλου σε σκηνοθεσία Θ.Μουμουλίδη
- Whatever του Κ. Μάγνη σε σκηνοθεσία του Θ. Μουμουλίδη.

Στον Κινηματογράφο έχει εμφανιστεί στις εξής ταινίες:
- Το πέρασμα σε σκηνοθεσία Κ. Σταύρακα
- Ολου του κόσμου το βάρος σε σκηνοθεσία Θ.Αναστόπουλου
- Μπραζιλέϊρο σε σκηνοθεσία Σ. Γκορίτσα
- Ο παράδεισος είναι προσωπική μας υπόθεση σε σκηνοθεσία Δ.Αράπογλου
- E-mail σε σκηνοθεσία Μ.Χολέβα
- Θηλυκή εταιρεία σε σκηνοθεσία Ν.Περάκη
- Ο αδελφός μου κι εγώ σε σκηνοθεσία Α.Κοκκίνου
- Οι αριθμημένοι σε σκηνοθεσία Τ.Ψαρρά
- Η επίθεση του γιγαντιαίου μουσακά σε σκηνοθεσία Π.Κούτρα
- Από του χάρου τα δόντια σε σκηνοθεσία Κ.Χατζημιχαηλίδη

Στην τηλεόραση έχει παίξει στις παρακάτω σειρές (επιλεκτικά):
- Μαρία η άσχημη για το MEGA σε σκηνοθεσία Τζ. Χρυσσανίδου και Σ. Σμυριλίου
- Αν με αγαπας για τον ALPHA σε σκηνοθεσία Ν. Ζαπατίνα
- Κόκκινο δωμάτιο για το MEGA σε σκηνοθεσία Αλ. Ρήγα.
- Θα σε δω στο πλοίο για τον ALPHA σε σκηνοθεσία Κ.Κιμούλη
- Περι ανέμων και υδάτων για το MEGA σε σκηνοθεσία Ρ.Εσκενάζυ
- Αθώος ή ένοχος για τον ΑΝΤ1 σε σκηνοθεσία Μ.Μανουσάκη
- Δύο ξένοι για το MEGA σε σκηνοθεσία Αλ.Ρήγα
Φώτης Βακιρτζηδέλης