Σήμερα είμαι μια Λαρισαία και ότι κρίνω το κρίνω όχι πια σαν ξένη αλλά σαν Λαρισαία.

Η Artemisia Spiota γεννήθηκε και μεγάλωσε στο Udine μια πόλη της Βόρειας Ιταλίας κοντά στην Βενετία. Έχει δυο αδελφές ακόμη που μένουν στο Udine. Σπούδασε Γεωπονία στην Πάντοβα. Εκεί γνωρίστηκε, το 1980, με Γιάννη Σάπκα, τον σημερινό υποψήφιο Δήμαρχο Λαρισαίων, και η γνωριμία αυτή ήταν καθοριστική για την ζωή της μια και μετά το τέλος των σπουδών τους ήρθαν και εγκαταστάθηκαν στην Λάρισα. Έχουν τρία παιδιά δυο κορίτσια και ένα αγόρι.
Σήμερα θυμάται, κρίνει και συγκρίνει την ζωή στην Ιταλία με αυτήν στην Ελλάδα.

-Κυρία Σπιότα πότε και πως ήρθατε στην Ελλάδα;
Ήρθα το 1987 όταν παντρεύτηκα με τον Γιάννη με τον οποίο ήμασταν ήδη μαζί σχεδόν οκτώ χρόνια από την αρχή που πήγαμε στο πανεπιστήμιο. Γνωριστήκαμε στην Πάντοβα εκεί όπου σπουδάζαμε και οι δυο. Στην αρχή μείναμε ενάμισι χρόνο στον Βόλο και στην συνέχεια ήρθαμε στην Λάρισα.
-Πως ήταν για σας τον πρώτο καιρό που ήρθατε στην Ελλάδα;
Κατ’ αρχήν ότι λέμε ισχύει για πάνω από είκοσι χρόνια πριν. Σήμερα είμαι μια Λαρισαία και ότι κρίνω το κρίνω όχι πια σαν ξένη αλλά σαν Λαρισαία. Τα πρώτα χρόνια ήταν πάρα πολύ δύσκολα. Δεν ήξερα καθόλου Ελληνικά και ήταν πολύ δύσκολο αυτό για μένα. Δεν μπορούσα να πάω στον κινηματογράφο ή στο θέατρο. Δεν μπορούσα να βγω στην αγορά ή να κάνω διάφορες δουλειές. Ο Γιάννης ήταν πολύ χρόνο απασχολημένος με την δουλειά του και αυτό ήταν ένα πρόβλημα. Στην συνέχεια γνώρισα αρκετά άτομα που είχαν σπουδάσει στην Ιταλία και μιλούσαν Ιταλικά και αυτό με βοήθησε πάρα πολύ. Επίσης με βοήθησε από την πρώτη στιγμή η σχέση με την οικογένεια του Γιάννη και όταν είσαι καλά με τους συγγενείς νοιώθεις μια ασφάλεια και ότι έχεις δίπλα σου δικούς σου ανθρώπους.
Ισχύει αυτό που λέμε για τους Έλληνες και τους Ιταλούς, το “Ούνα ράτσα, ούνα φάτσα“ ή έχουμε μεγάλες διαφορές σαν λαοί;
-Υπάρχουν διαφορές. Επειδή εγώ είμαι από την βόρεια Ιταλία έχουμε έναν διαφορετικό τρόπο ζωής ακόμη και με τον Ιταλικό νότο. Ας πούμε στην αρχή δεν μπορούσα να συνηθίσω τα ωράρια και ήμουν πολύ πιο οργανωμένη και προγραμματισμένη. Επίσης στην αρχή με πείραζε λίγο η αγένεια κάποιων στις υπηρεσίες. Ακόμη και σήμερα με ενοχλεί αλλά στην αρχή ήταν πιο έντονο.
-Η πόλη πως σας φαινόταν όταν πρωτοήρθατε για μόνιμη εγκατάσταση.
Παλιά με ενοχλούσε η αισθητική της πόλης. Δεν μπορούσα να το συνηθίσω αυτό. Ήθελα να βγω έξω, να πάω μια βόλτα και δεν ήξερα που να πάω ή τι να δω. Σίγουρα αυτά τα χρόνια έχει αλλάξει κάπως η πόλη αλλά πολύ λίγο. Μένουν πολλά ακόμη να γίνουν για να γίνει μια φιλική στους κατοίκους της πόλη. Έχει κάποια πράγματα για να αξιοποιήσεις τον ελεύθερο χρόνο σου, όπως το βουνό ή τα παράλια της αλλά αυτά δεν βρίσκονται μέσα στην πόλη.
Αντίθετα το Udine είναι μια παλιά πόλη με ιστορικό κέντρο, με πολύ ωραία παλιά σπίτια σε στυλ Βενετσιάνικο. Κάθε χρόνο που πάω κλείνουν όλο και περισσότερο το κέντρο στα αυτοκίνητα. Τώρα είναι σχεδόν όλο κλεισμένο και δίνει την δυνατότητα στους κατοίκους να κυκλοφορούν άνετα και να χαίρονται την πόλη τους ενώ έχουν αξιοποιηθεί τα παλιά ιστορικά κτίρια.
Πιστεύω ότι αυτά δίνουν μια ωραία εικόνα τις πόλης. Ας πούμε η piazza della Liberta είναι μια από τις πιο όμορφες βενετσιάνικες πλατείες. Από τη μια πλευρά βρίσκεται  το Pallazzo del comune του 15 αιώνα και από την άλλη μεριά έχει μια στοά με καμάρες η Loggia di san Govanni. Ενώ στη piazza matteotti γίνεται εδώ και αιώνες η καθημερινή λαϊκή αγορά καθώς στεγάζονται cafe και bar όπου  οι ντόπιοι πίνουν το απεριτίφ. Το ποδήλατο είναι το κύριο  μεταφορικό μέσο για όλες τις ηλικίες. Για σκεφθείτε την ζωή μας έτσι και στην Λάρισα;
-Πόσο σας λείπουν η πατρίδα σας, οι συνήθειες σας, οι τρόπος ζωής που μεγαλώσατε, η γλώσσα σας;
Στην αρχή μου έλειπαν πάρα πολύ, τώρα όχι. Έχω συνηθίσει τόσο πολύ που όταν πηγαίνω στην Ιταλία αισθάνομαι λίγο τουρίστρια, λίγο ξένη, δεν μπορώ να το περιγράψω. Σε ότι αφορά την γλώσσα μιλάω πιο πολύ Ελληνικά παρά Ιταλικά. Η καθημερινή επαφή με τους ανθρώπους, η επαφή με τα παιδιά μου είναι όλα Ελληνικά.
-Τα τελευταία χρόνια ο Γιάννης Σάπκας ασχολείται με τα κοινά της πόλης, με την πολιτική κατά μια έννοια. Αυτό πως το έχετε δεχθεί όλη η οικογένεια;
Στην αρχή δεν μας άρεσε ούτε σε μένα ούτε στα παιδιά. Δεν θέλαμε με τίποτα γιατί ήδη είναι τόσο δοσμένος στην δουλειά του που δεν θέλαμε να ασχοληθεί και με κάτι άλλο. Στην συνέχεια είδαμε ότι έχει ένα όραμα και πολλά όνειρα για αυτή την πόλη και έτσι όχι απλά είμαστε δίπλα του αλλά τον παροτρύνουμε κιόλας να παλέψει για να τα υλοποιήσει. Αλλά ο Γιάννης δεν ασχολήθηκε τα τελευταία χρόνια με την πολιτική. Από την αρχή που τον γνώρισα ήταν ευαισθητοποιημένος με τα κοινωνικά προβλήματα και θυμάμαι ότι πηγαίναμε σε συγκεντρώσεις και σε πορείες και άλλες πόλεις στην Ιταλία. Να φανταστείτε ότι ακόμη κρατάει τα ποδήλατα που είχε στην Ιταλία (εκεί οι άνθρωποι το χρησιμοποιούν πολύ σαν μέσο μετακίνησης) γιατί πιστεύει πολύ σε αυτό που λέμε ποιότητα ζωής. Και πολλά πράγματα τον πληγώνουν σε αυτή την πόλη. Έτσι δεν θελήσαμε να βάλουμε τον εαυτό μας και τις ζωές μας πάνω  από την Λάρισα που οραματίζεται. Εξ’ άλλου αν τα καταφέρει να κάνει πράξη όσα έχει στο μυαλό του και εγώ και τα παιδιά μου μαζί με όλους τους άλλους Λαρισαίους θα ζούμε σε μια πόλη πιο ανθρώπινη, πιο φιλική και πιο λειτουργική.
-Κυρία Σπιότα σας ευχαριστώ για την όμορφη κουβέντα που είχαμε.
Και εγώ σας ευχαριστώ.