Οι θεοί του πολέμου
Δευτέρα, 30 Ιανουαρίου 2012

Ο συγγραφέας εστιάζει σε δύο στρατιωτικές φυσιογνωμίες, τον γνωστό σε πολλούς Στρατάρχη Ζούκοφ —τέσσερις φορές ήρωα της Σοβιετικής Ένωσης, υπερα-σπιστή της Μόσχας και νικητή των μαχών του Στάλινγκραντ, Λένινγκραντ, Κουρσκ και Βερολίνου— και τον λιγότερο γνωστό Χάιντς Γκουντέριαν, ο οποίος, αν και δεν στερείτο του βεληνεκούς του Ζούκοφ και παρά το γεγονός πως υπήρξε ο «Πατέρας των τεθωρακισμένων αρμάτων», έμεινε γνωστός μόνο στους λάτρεις της Στρατιωτι-κής Ιστορίας. Το βιβλίο ξαναζωντανεύει τις μεγαλύτερες μάχες από τις οποίες κρίθη-κε η έκβαση του πολέμου, άλλοτε εστιάζοντας
στους μυθοπλαστικούς χαρακτήρες του Ανατόλι, της Νάντια, του Λεβ, του Σεμπάστιαν και της Άνελι, και άλλοτε μέσα από την αγωνία των δύο μεγάλων Στρατηγών, οι οποίοι γεύτηκαν τις έννοιες της νί-κης και της ήττας πρώτα από τους συμπατριώτες τους και τα πολιτικά συστήματα, τα οποία υπηρέτησαν και μετά από τον εχθρό. Το κλυδωνιζόμενο πολιτικό σύστημα, η αιματοβαμμένη Ευρασία, η μεταιχμιακή φάση των κοινωνικών αξιών, οι οποίες πλήτ-τονται πρώτες από έναν ολοκληρωτικό πόλεμο, είναι μερικές μόνο από τις έννοιες που απαντώνται στο κείμενο, αφήνοντας στον αναγνώστη άπλετο περιθώριο για να συγκρίνει τις τότε εποχές με τις εποχές του τώρα, που τα τύμπανα του πολέμου ηχούν ανά τον κόσμο, σείοντας κατά ανάλογο τρόπο δομές, πολιτεύματα και αξίες.
Η ιστορία του Σεμπάστιαν Φάλκε, ενός εκ των ηρώων, ο οποίος εκπαιδεύτηκε για να σκοτώνει, ρίχνει φως στην ωμότητα των γεγονότων που συνοδεύουν κάθε πό-λεμο από κτίσεως κόσμου. Οι συναισθηματικές ταλαντώσεις της Νάντια, που διαλύ-ουν τον μαχητή Ανατόλι, τον άντρα με το σιδερένιο Εγώ, και ο υποστηρικτικός ρόλος του Λεβ, μας ταξιδεύουν στα δεινά τα οποία κείτονται πέρα από τον πόλεμο, στα α-πόνερα μιας άγριας εισβολής, αλλά και σε έναν ύψιστο χαιρετισμό της συντροφικό-τητας σε όλα τα επίπεδα. Στο πρώτο του λογοτεχνικό έργο, συγγραφέας γράφει για μια εισβολή σε σοβιετικά εδάφη, μια ηγετική φυσιογνωμία ανάλογη του Μιχαήλ Ιλα-ριόνοβιτς Κουτούζοφ και μυθοπλαστικούς χαρακτήρες, που αποτελούν την εξέλιξη του πρίγκιπα Αντρέι Μπολκόνσκι, του κόμητος Μπεζούχοφ, της συναισθηματικά α-νάστατης Νατάσας, που ψάχνει να βρει τον εαυτό της μέσα από τα λάθη της, και του Νικολάι Ροστόβ, που οραματίζεται τη μάχη ως εφαλτήριο για τις υπεραξίες που κυνηγά.
ΕΥΑΓΓΕΛΙΑ ΑΚΡΙΒΟΥ
















