Ημερολόγιο μου εσύ!
Και τι έχεις να τραβήξεις. Ακριβώς όπως τραβάω τα mustαρια μου. Απαγορευμένα. Εγώ, εσύ και η Άννα. Όλα απαγορευμένα. Με τσαντίρι στο σύνταγμα, με φράχτη στο ποτάμι και με τα τσιμπούκια να αναβοσβήνουν στους ημιυπαίθριους χώρους. Με τα μπιζούκια πίσω από τα κάγκελα των καπνιστών.
Κατέβηκε λοιπόν το δημαρχείο στο σύνταγμα, τσαντίρια, σκηνές, τοτέμ, διαφημιστικά φυλλάδια και φουμέρνοντας την πίπα της ειρήνης προσκάλεσαν από την πρωτεύουσα όλο το φιλοπόταμο πλήθος της Ελλάδας στον Πηνειό. Μια φορά ας το έκαναν για το χατίρι του! Να τον σώσουν από τη μόλυνση, τη βρωμιά, τη ξεραΐλα. Τόσες φασαρίες, δημοσιεύματα, ανησυχίες στο βρόντο, μονό πανηγύρια, σουβλάκια, μπύρες και γρανίτα παγωτό.
Περιμένουμε τις μέρες, αρχές Ιούλη να ρθει η μεγάλη μας ντίβα να τραγουδήσει στο Αλκαζάρ το απαγορευμένο. Και όχι μόνο, μεγαλειώδες ζώου διαλαλούν οι διοργανωτές. Κλαρίνα, μπιζούκια, ψηφιακά εφέ και την Ελληνίδα μαντόνα να το κάνει απαγορευμένο. Και βέβαια μου μένει η απορία: ποιο είναι αυτό το απαγορευμένο; Φίδι; Μήλο; Τσιγαριλίκι; Οθωμανικό; Ελληνικό; Προυσαλιό; Καλαματιανό; Ντόπιο λαρισαϊκό; Από μπροστά ή Από πίσω; Από τα παρασκήνια...
Αρεσκόμαστε άλλωστε στις απαγορεύσεις αφού δε τα βρίσκουμε μεταξύ μας κύριε υπουργέ που μας κόβετε το τσιγαρόβηχα. Έτσι λοιπόν κι εμείς λαθραίοι. Πότε θα απαγορευτεί η κοινωνία που γεννά προβλήματα στους ανθρώπους; Αναζητήστε μια κοινωνία Από την οποία κανείς δε θα θέλει να ξεφύγει πίνοντας μπύρα, νικοτίνη, ούζο, μορφίνη και χασίς για να ξεχάσει; Όταν έρχονται εκλογές σας ακούμε και φαντάζει να ανθίζει ένας μικρός παράδεισος Από τα χείλη όλων σας. Μα ο νόμος σας είναι μόνο για να απαγορεύει και οι πολίτες σας μόνο για να υπακούν.
Η ΕΛ.ΑΣ. ζήτησε να της επιτραπεί η χρήση χειροβομβίδων με θραύσματα Από καουτσούκ. Μα δε είναι επικύνδινο λένε... μόνο ένα μικρό τσούξιμο. Ζήτησε και πλαστικές σφαίρες και νερό για τους διαδηλωτές – όχι για τη δίψα τους. Κάτσε καλά, στον καναπέ, βλέπε-άκου-σιώπα. Κάθε που πας στη εφορία ταΐζεις τρομοκράτες.