Η Θεσσαλονίκη είναι μια πόλη παράξενη. Μεγάλη αλλά ζεστή, φιλόξενη  και ανθρώπινη. Φημισμένη για τις  μοναδικές γευστικές απολαύσεις επηρεασμένες από την ανατολίτικη παράδοση, για τις  εξαιρετικές ποικιλίες Μακεδονικών κρασιών, για τα όμορφα δειλινά στο Θερμαϊκό κόλπο με φόντο τον Όλυμπο. Είναι μια πόλη που γεννάει καλλιτέχνες, που φιλοσοφεί, που αγαπάει τη ζωή και την απολαμβάνει. Μια πόλη που αναστατώνει όλες τις αισθήσεις.
Είναι γλυκιά σαν τα τρίγωνα Πανοράματος, πικάντικη σαν το μπουγιουρντί, χορταστική σε όλα σαν τα “βομβίδια” της στοάς Μοδιάνο.
Ευωδιαστή σαν την αύρα του Θερμαϊκού ή σαν τις μυρωδιές του βαρδάρη.
Πολύβουη με τις χαρακτηριστικές προφορές από όλο τον Ελληνισμό αλλά με κυρίαρχα το παχύ «λ» και τα να «σε πω» και να «σε δώσω» των κατοίκων της.
Και όμορφη. Όπως στις εικόνες που ακολουθούν. 

Αναμνήσεις...

Ο Λευκός Πύργος παραμένει το ίδιο εντυπωσιακός όλες τις εποχές, όλες τις ώρες.

Το ίδιο και η αψίδα του Γαλερίου, η γνωστή Καμάρα.

Ο επιβλητικός Άγιος Δημήτριος, άλλο ένα σημείο αναφοράς της Θεσσαλονίκης.

Η Ροτόντα.

Η πλατεία Αριστοτέλους  με την θαυμάσια αρχιτεκτονική των κτιρίων που την περιβάλουν θεωρείται από τις ωραιότερες Ευρωπαϊκές πλατείες.

Κτίρια από διαφορετικές περιόδους, είτε αναπαλαιωμένα, είτε εγκαταλελειμμένα αλλά πάντα το ίδιο όμορφα δίνουν ένα ξεχωριστό χρώμα στην Θεσσαλονίκη.

Το Τσινάρι μια από τις πιο γραφικές γειτονιές της παλιάς Θεσσαλονίκης.

Εγκαταλελειμμένα σπίτια στην Άνω πόλη.

Και οι Θεσσαλονικείς το μεσημέρι για καφεδάκι ή ουζάκι και το βράδι για κρασάκι ή ποτάκι πάντα... χαλλλαρά.

Η βόλτα στη Θεσσαλονίκη με το λεωφορείο...

το ποδήλατο...

ή με τα πόδια είναι πάντα απολαυστική. Χαρήτε την με την πρώτη ευκαιρία.